Tegenwicht

We ontbijten aan het water en delen hier en daar wat met de voorbij zwemmende eendjes. Een paar meter verderop stijgt een zwaan op met veel gespetter. Behalve op de tv heb ik dat nooit eerder gezien, wat een energie moet dat kosten met die enorme vleugels. Het beest vliegt een kort rondje en als hij weer landt op dezelfde plek vanwaar hij opsteeg wordt hij door zijn partner geliefkoosd alsof hij een prestatie van wereldformaat heeft neergezet. Ik kijk even naar Wim. Het is voor hem hard werken deze reis: rijden, parkeerplekken zoeken, alle tellertjes (benzine, water, gas en elektra) bewaken en daarbij ook nog het weer in de gaten houden. Deze reis is voor hem vast zo vermoeiend als het korte rondje van de zwaan. Dus, ik liefkoos hem dan ook maar eens extra goed.

Hoewel het nog zonnig is als we ontbijten, bereiken ons ook nu de eerste berichten over een weersomslag in de dit gebied. Dus wordt na het ontbijt de camper weer ingepakt en vervolgen we onze route richting Ravenna. Onderweg hebben we afwisselend regen en zon. Ergens in een onbekend gehucht parkeren we de camper langs de berm voor een korte lunchstop.  Voor we weer op pad gaan ruim ik nog wat zwerfafval op. Tot nu toe doe ik dat overal waar we staan. Zo bied ik gevoelensmatig een beetje tegenwicht aan de mate waarin we zelf vervuilend zijn.

In Ravenna moeten we buiten de stad parkeren. Hoewel het maar een halfuur lopen is naar het centrum, zijn we door de broeierige hitte drijfnat van het zweet als we daar aankomen. Maar wat een mooie stad, op een gemoedelijke manier toeristisch. Veel vertier en toch niet overdreven druk. We wandelen zonder vast omlijnd plan door het centrum en doen daarbij zo’n beetje alle belangrijke plekken aan. Voor sommige bezienswaardigheden nemen we wat langer de tijd, zoals de graftombe van Dante en de daarnaast gelegen Basiliek. Maar het zijn vooral de mozaïeken in het Mausoleum van Galla Placidia waar we onze ogen uitkijken. Het probleem is alleen dat ik mijn nek nog niet goed genoeg naar achteren kan bewegen om de vele mozaïeken op het plafond te bewonderen. Wim maakt daarom extra veel foto’s zodat ik het in ieder geval achteraf op beeld kan zien.

We sluiten de avond af in een restaurant dat ik vooraf heb gereserveerd, omdat ik er goede reviews van las. Daar was geen woord van gelogen. We zitten in een soort wijnkelder met heel drukke, efficiënte en desondanks vriendelijke bediening waar we ieder genieten van een overheerlijk voor- en hoofdgerecht. We hoeven niet meer te rijden, dus een flesje wijn erbij en dat alles voor het prijsje van 70,-- euro.