Buona Nota

Een dolce far niente dagje zoals gisteren is heerlijk, maar het maakt ons ook al snel rusteloos. Er is nog zoveel te zien en te beleven in de omgeving en het is alweer onze laatste dag. 

Vandaag bezoeken we Noto, een prachtige stad gelegen in de gelijknamige vallei. We kunnen de stad vanaf een afstandje al zien liggen en we zijn er bijna. Maar zoals altijd wel een keer gebeurt tijdens een reis, negeert Wim mijn aanwijzingen en die van de navigatie. Waarom doen mannen dat toch?  Pas twee kilometer verderop kunnen we keren. Pesterig vraag ik: 'En wat leer je hier nou van?'

'Wat ik ervan leer is dat jij gelijk had.' Hij laat een korte stilte vallen en voegt dan eraan toe: 'Toen je laatst zei dat je het meeste kunt leren van de mensen die je irritant vindt.' Touche!

Een kwartiertje later dan verwacht komen we alsnog aan in Noto. De oorspronkelijke stad werd ooit verwoest door een aardbeving en werd eind 17e eeuw opnieuw gebouwd in de huidige barokke stijl. Het historisch centrum is overweldigend, pleinen, fonteinen, palazzi, kerken en rijkelijk versierde gevels en balkons. We slenteren van kerk, naar terrasje en van winkeltje naar kerk, en net als de lucht pikzwart wordt komen we langs een tijdelijke expositie van de iconen Warhol, Basquiat, Haring en Scharf, hoewel ik moet bekennen dat ik die laatste naam niet kende. 

We nemen ruim de tijd voor deze verrassend leuke expositie met veel kleur en legendarische muziek. Ik ga zelfs nog even helemaal los in de minidisco.  Als we buiten komen zijn de straten nog nat maar schijnt de zon weer volop. 

Dan is het tijd voor een uitgebreide lunch. We eten nog eens zoveel mogelijk van de bekende Siciliaanse lekkernijen, want een laat diner zit er vanavond niet meer in.

Die eikels van Easy Jet hebben namelijk onze terugvlucht vervroegd en niet zo´n klein beetje. Van het oorspronkelijke 15.00 uur, vertrekken we nu om 11.00 uur, wat betekent dat we diep in de nacht ons boeltje moeten pakken, want het is nog ruim drie uur rijden naar het vliegveld.  Vandaar een kort(er) verhaal en lekker veel foto's van mijn eigen paparazzo. 

En dan eindig ik nu zoals ik mijn blog ook begon, nu weet ik weer waarom we een hekel hebben aan vliegen....

Wij duiken nog even een terrasje op voor een laatste borrel. Bedankt weer voor het meelezen en de leuke reacties.  Voor nu buona notte en tot de volgende keer.