Hey guys,

Hoewel we gisterenavond redelijk op tijd gingen slapen, worden we pas rond half tien wakker. Althans ik word wakker en doordat ik nogal luid roep: 'O my God, het is half tien geweest!' is Wim meteen ook wakker. Kennelijk hadden we de slaap even nodig.

Omdat we nog een middagprogramma hebben, kiezen we voor een relaxte ochtend. Wim klooit wat met foto's en ik met allerlei andere attributen die toevallig voorhanden zijn om, zoals Wim het noemt, mijn zelfopgelegde targets van 3 x per week sporten te halen. Al moet ik eerlijk zeggen dat de handstand niet tot mijn standaard repertoire behoort, dat was meer iets voor de foto.

Dan is het al tijd voor onze activiteit, de Caminito del Rey, een spectaculair en daarmee ook ongekend populair wandelpad. Enkele weken geleden hebben we de tickets voor de toegang al gekocht en toen waren er alleen nog begeleide tochten beschikbaar. We houden rekening met een polonaisewandeling in schuifeltempo. 

Dat valt gelukkig mee. Er zijn wel meerdere groepen, maar er wordt steeds voldoende ruimte tussen de tours gelaten, zodat je elkaar niet in de weg loopt en onze groep is relatief klein. We worden voorzien van een veiligheidshelm en instructies zoals niet over de relingen klimmen e.d. Onze gids is Engelstalig, desondanks krijgen we ook nog een audioguide mee. Er ontstaat wat hilariteit als de gids naar het apparaatje, dat ongeveer ter hoogte van Wims buik hangt, reikt en zegt: 'Show me your device.' 'Show me yours first,' zegt Wim. Al ziet het er op foto's vaak niet zo uit, toch is die man best grappig. 

De tocht leidt ons langs imposante rotswanden door de kloof met meters onder ons de kolkende rivier. Ooit stond deze wandeling bekend als het gevaarlijkste pad van Europa, nu is het een makkelijke wandeling met een vrijwel geplaveid pad en als enige adrenalinepuntje, een wiebelachtige brug op honderd meter boven de rivier. Intussen waait er een harde maar wel warme wind waardoor het allemaal nog net ietsje spannender voelt. 

Het voordeel van een gids is dat we nu ook iets leren over de flora en fauna, al worden we nogal afgeleid doordat onze gids in elke zin drie keer het woord 'guys,' laat vallen. 'Let's stop here for a minute, guys. Does any of you guys, know what tree this is? Let me tell you about it, guys.' 
Het werkt niet alleen op onze lachspieren, een paar andere Nederlanders loopt er ook steeds over te dollen.

Wat in een groep ook altijd leuk is, is om een beetje te oordelen over anderen. Zo zijn we van mening dat een Belgische vrouw nogal een kenau is, omdat ze haar man keer op keer nieuwe foto's laat maken, want: 'Deze is niet goed hoor, nu staan die rotsen er niet op.' Het valt ons ook op dat de vrouw geen drie seconden stil kan zijn en haar man eigenlijk amper iets terug zegt. 'Die man staat gewoon uit' constateert Wim. 
Tja, dat standje herken ik soms ook wel bij Wim, en wat zegt dat dan weer over mij...?