Museumdag

Vannacht dreef ik zo’n beetje het bed uit, dat lag niet aan de overgang, want Wim had er ook last van. De enige oplossing was het raam openen, maar met een hotel gelegen aan een drukke straat is dat even wennen. Toch slapen we weer in en worden uitgerust wakker. Na een werkelijk krankzinnig uitgebreid ontbijtbuffet kunnen we er weer tegen voor een dagje struinen. Wim wil graag naar het fotografie museum. Alsof hij de stad op zijn duimpje kent, loopt hij zelfverzekerd de verkeerde richting uit. Natuurlijk neemt hij dat van mij niet aan, ook niet als ik zeg dat ik een eindje verderop een bordje heb zien staan dat precies in de tegenovergestelde richting wees. Intussen is er een gure wind gaan waaien en als ik ook maar even mijn handschoenen uittrek raken mijn handen al verkrampt van de kou. Toch is dat precies wat ik doe om Wim te laten zien dat Google maps ook de andere richting uit wijst. En dan, maar echt pas als hij het met eigen ogen ziet, neemt hij het aan.

Redelijk verkleumd komen we aan bij het fotomuseum. Daar is het niet alleen behaaglijk warm, maar het is tegen mijn verwachting in ook enorm interessant. Vooraf was ik niet laaiend enthousiast om naar foto´s te gaan kijken en zeker niet het vele naakt van Helmut Newton, maar het is werkelijk fascinerend. Ik vergaap me zelfs langer aan de naakte vrouwen dan Wim, hij kijkt (beweert hij) meer technisch. Uiteindelijk ben ik zelfs degene die na afloop een fotoboek koopt met overwegend vrouwelijk naakt. Dan kan Wim nog eens goed de techniek bestuderen, ik ben de beroerdste niet.

Na een uitgebreide lunch besluiten we spontaan om nog een expositie te bezoeken. In de metro wordt veel reclame gemaakt voor Dark Matter, een lichtexpositie ergens in de buitenwijken van Berlijn. Het is even een stukje rijden met een tram, maar wat is het de moeite waard. Sommige onderdelen zijn heel psychedelisch, andere juist heel rustgevend. Bij het laatste onderdeel kun je op de grond liggen en boven ons beweegt het licht op een manier waardoor het lijkt alsof we door het moederschip worden opgehaald. Heel fascinerend. Daarna volgt nog een expositie buiten met bombastische muziek erbij. Het is een schouwspel waar je naar kunt blijven kijken, maar kou en honger laat ons anders beslissen.

We eten in een hippe vegan tent en laat op de avond slenteren we nog door Raw-Gelande, een alternatief cultureel centrum en pikken we nog een stuk East side gallery mee.