Rustdag

Weinig te melden vandaag. We hebben een rustdag ingelast. Onze enige activiteiten waren een rondje supermarkt en wat funshoppen. Dat heet, ik struin door de winkels terwijl Wim, zoals het een man betaamt buiten wacht. Mijn enige aanschaf is trouwens een keramieken tegeltje met een Arabische tekst. God mag weten wat het betekent maar het zag er leuk uit. Misschien hangt er straks wel  een of andere akelige zelfmoordleus in onze tuin. 

Voor de rest loungen we wat op het dakterras van ons grotje. Ik doe nog een serieuze poging tot iets van lichamelijke activiteit. Wim maakt daar intussen foto's van vanuit zijn luie stoel.

Ik, ja je leest het goed, ik zorg vandaag voor het eten, al moet je geen haute cuisine verwachten. Ik heb  al moeite genoeg om een simpele Spaanse omelet te maken op een kookplaat die maar niet warm lijkt te worden. Het resultaat is wel geslaagd al zeg ik het zelf. 

Verder genieten we van een boek, de zonsondergang en van elkaar. Wim heeft de tijd van zijn leven, want wie kan er tegenwoordig nog zeggen dat hij zijn vrouw aan de haren de grot in heeft gesleurd....