De hippie ontwaakt

Na een frisse nacht, ontbijten we in de camper. Het jonge koppeltje zit alweer buiten. Of zijn ze überhaupt niet naar binnen gegaan vannacht? Wij pakken ons boeltje bij elkaar en trekken verder door het natuurpark, waarbij we verschillende prachtige dorpjes passeren, waaronder Castelmonte dat we 2 jaar geleden hebben bezocht. De verleiding is groot om er opnieuw naartoe te gaan, maar we hebben een einddoel voor vandaag, de Campo Imperatore. Alleen al de naam vind ik magisch, het veld van de keizer. Een prairie-achtig landschap, geflankeerd door bergen. Het zou een filmdecor kunnen zijn, en dat is het ook geweest voor de westerns met Bud Spencer en Terence Hill.

We maken een niet al te lange, maar redelijk pittige wandeling. Het omlaag kijken als ik bergafwaarts ga, is wel wat belastend voor mijn nek. Dus uiteindelijk ben ik wel blij als we weer op vlak terrein staan.

Dan rijden we een kort stuk tot we een mooie plek vinden in de vallei, waar we met een paar andere campers op een open veld staan. Hier is ooit het idee voor een camper ontstaan, want toen we hier twee jaar geleden waren zeiden we: ‘Dat moet toch gaaf zijn om hier de avond te zien vallen en te overnachten.’
En nu is het zover. Met de blote voeten in het gras, een wijntje in de hand en langzaam de bewolking zien overtrekken en de zon zien ondergaan. Het maakt de hippie in mij wakker.