Noodweer op komst

Brrr, wat had ik het koud vannacht. Ik heb er totaal niet bij stilgestaan dat het in de bergen ‘s nachts flink kan afkoelen, en dan is een camper natuurlijk toch maar een koekblik. Ook ‘s morgens is het nog fris en we krijgen geen warm water. Dan ontstaan er irritaties, want stiekem vind ik het Wims verantwoordelijkheid om te weten hoe alles werkt, terwijl hij natuurlijk net zo min ervaring heeft met camperen als ik. Uiteindelijk kost het slechts een belletje naar het verhuurbedrijf en we kunnen weer door.

Met veel verkeersoponthoud komen we aan het eind van de middag aan in Santa Maddalena in de Dolomieten. We raken de camper kwijt op een nogal saai geasfalteerd parkeerterrein van de plaatselijke sportkantine.  We hebben geen puf om lang te zoeken naar een mooier plekje. Bovendien zijn er voorzieningen voor de camper en warme douches voor ons. De wandeling die we voor ogen hadden wordt geskipt, want het wordt al langzaam donker. In plaats daarvan bezoeken we het dorpje, dat klein maar charmant is en een fotogeniek kerkje heeft. In het enige restaurant dat geopend is, eten we een heerlijke forel en dan komt Wim met het slechte nieuws. We zouden eigenlijk overmorgen een openluchtconcert bijwonen in de bergen, maar er is noodweer op komst in deze regio. In eerste instantie ben ik geneigd hem niet al te serieus te nemen, want overmorgen kan de wereld er weer anders uitzien. Zo gaat dat toch in de bergen?
Later lees ik ook de berichten in de media en krijg ik al wat waarschuwingen doorgestuurd van bezorgde familieleden en vrienden. Dan toch maar door naar de volgende bestemming.