The Adams family

We haalden het gisteravond net droog tot aan de camper. Er werd ons een broeierige nacht bespaard door de verkoelende onweers-en regenbui. Intussen is het zonnig en droog en we besluiten nog een dagje of wat in de omgeving te blijven langs zee. De camper krijgt een schaduwplekje onder een boom en even later zitten we met onze meegebrachte stoeltjes op een nagenoeg verlaten strand. De metershoge golven nodigen ons uit om weer even kinds te zijn. Met elke golf die me omver slaat valt er iets van vermoeidheid van me af. We maken gretig gebruik van warme de stranddouches en trekken ons dan terug voor een siësta. De deuren en ruitenwissers gebruiken we als wasrek om onze natte zwemspullen te laten drogen. Dat plezier is van korte duur, wanneer even later ook hier donkere, bijna zwarte wolken hangen en we in ijltempo onze spulletjes weer naar binnen halen.

Omdat we nu sneller reizen dan gepland hebben we tijd voor locaties die niet op onze oorspronkelijke planning staan. Zo zitten we twee uur later in een kabelbaan omhoog naar de Monte Titano (San Marino). Op het moment dat we de kabelbaan uitstappen worden we even overweldigd door de drukte. Er is een fantasy festival gaande in het dorp en even ben ik bang dat we in een aflevering van The Adams family zijn beland. Maar zodra we de hoofdstraat met alle souvenirwinkels uit zijn wordt het rustiger en kunnen we op ons gemak de weg vervolgen naar het kasteel en de drie torens. Alle torens zijn de moeite van het bekijken en beklimmen waard met als hoogtepunt de prachtige zonsondergang en op het einde zelfs nog even tegelijk met een sikkelvormige maan.

Als het fris begint te worden nemen we de kabelbaan terug naar ons mobiele huisje, waar we nog wat hapjes eten voordat de luiken dichtgaan.