Toegeven aan vermoeidheid

We hebben zalig geslapen. Niks gemerkt van de drukte om ons heen, maar we waren ook redelijk gesloopt na de afgelopen lange reisdagen. Na een ontbijtje in de camper struinen we nog door Eataly waar we allerlei heerlijkheden scoren met de bedoeling voor thuis, maar waarvan we ook vrij zeker weten dat die deels tijdens de reis gaan sneuvelen.

Even spelen we met het idee om de grens over te steken met Slovenië (het is maar een halfuur rijden), maar met het oog op de kilometers die we nog gaan afleggen, kiezen we voor een relaxed dagje in Muggia, een kwartiertje buiten Trieste. Daar vinden we een rustig plekje langs een zee-inham. Voor het eerst gaan de stoelen en het tafeltje eruit en geven we ons over aan de rust: lezen, zwemmen, een dutje en wat ik beschouw als het campingleven: een wasje op de hand en buiten douchen. Nog even het dorpje in voor een borrel en dan tot ‘s avonds laat langs het water genieten van de zwoele avond en, jawel, de eerste lekkernijen van Eataly.