Een verfijnd zwerfkatje

Vandaag trekken we een voor ons nieuwe regio in, Molise. Veel toeristen laten dit gebied links liggen, maar dat geldt niet voor Italianen en blijkbaar helemaal niet voor camperaars. Op het plekje dat we hebben uitgezocht, staat een lange stoet van campers achter elkaar. Even krijg ik het er benauwd van, maar als we eenmaal zijn geïnstalleerd met onze stoeltjes voor de camper - nog net niet met de voeten in de zee - ben ik helemaal happy. In tegenstelling tot het beeld dat ik heb van een camping (kom je gezellig mee barbecueën, buurman?) laat iedereen elkaar hier een met rust, op een begroeting na.

We hebben alle voorzieningen voor de camper, voor onze eigen behoefte een barretje verderop, de zee aan onze voeten en een zwerfkatje dat zijn neus ophaalt voor brokjes, maar wel pecorinokaas lust. Wat mij betreft mogen we hier een paar dagen blijven.