Ronddolen en verdwalen

We worden wakker van de regen die op het dak klettert, het lijkt ons een beetje te achtervolgen. We hadden hier verder geen plannen, dus zakken we gewoon weer wat zuidelijker, maar niet voordat we nog wat San Marino slurpen. Om 11.00 uur - we hebben net het ontbijt achter de kiezen - schuiven we bij een lokale wijnboer aan voor een klein proeverijtje en dan blijven ons natuurlijk wat drinkbare souvenirs aan de vingers plakken.

Onze volgende stop is Macerata in De Marken. Ik had er nog nooit van gehoord, maar het schijnt een bekende plaats te zijn, met een van de oudste universiteiten van Italië en een belangrijk operagebouw. De camper wordt gestald op een nogal naargeestige plek naast een parkeergarage. We kunnen er stroom en water tappen, maar voor het mooie hoeven we er niet te blijven. Gelukkig is de op een heuvel gelegen binnenstad wel de moeite waard, al is het niet een stad waar je uren kunt vertoeven wat mij betreft en dat zijn we dan ook niet van plan. Het loopt anders.

We bezichtigen de klokkentoren en genieten vanaf daar van een prachtig uitzicht op Monte Sibilini, een berg die we jaren geleden beklommen. Deze vakantie is het beklimmen van de klokkentoren al uitdaging genoeg voor een dag. Dus de rest van de tijd slenteren we wat rond, drinken een borreltje en dolen weer verder. De avond valt en ook hier is een of ander festival waardoor het, terwijl wij borrelden, plotsklaps flink druk is geworden.  In een poging de menigte te omzeilen, zigzaggen we door de vele smalle straten tot we uiteindelijk geen idee meer hebben waar we zijn. Nu is er in tijden van Google maps natuurlijk niet echt meer sprake van verdwalen, maar evengoed hebben we wat hulp van de techniek nodig om de weg terug te vinden naar de naargeestige parkeerplek, waar zelfs de lokale zwerfkat naar me sneert.